جدید No picture مشاهده عکس بزرگتر

بررسي ارتباط پلي مورفيسم های فاکتورهای انعقادی در زنان ایرانی مبتلا به ميوم رحمي

گروه زیست شناسی

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد (M.Sc)

گرایش: زيست سلولي تكويني

فرمت محصول : word

جدید

14,900 تومان

توضیحات

چكيده

بررسي ارتباط پلي مورفيسم های فاکتورهای انعقادی PT(rs1799963)،

FGB (rs1800790) و PAI-1(rs1799889) در زنان ایرانی مبتلا به ميوم رحمي

مقدمه: میوم ها تومورهای خوش خیم، جامد و تک کلونی سلولهای عضله صاف دیواره رحممی باشند.میوم ها در 40% -20% از زنان در سال های باروری رخ می دهند. ترومبوآمبولی وریدی (VTE) از عوارض شایع سرطان است. درحال حاضر چندین عامل خطر ژنتیکی برای ترومبوز مرتبط با سرطان شناخته شده است، با این حال، سهم عوامل ترومبوتیک در بیماران مبتلا به سرطان نتایج متناقضی دارد. اگرچه، ارتباط ترومبوز وریدی با میوم بزرگ رحمی گزارش شده است اما پیش از این، تأثیر پلی مورفیسم های مرتبط با ترومبوز بر روی خطر بروز میوم رحمی نامشخص بوده است.

مواد و روش ها: در مطالعه حاضر، سه پلی مورفیسم ژن فاکتور انعقادی انتخاب شدند و با استفاده از روش ARMS-PCRمورد بررسی قرار گرفته است. در این مطالعه شیوع پلی مورفیسم های ژن پروترومبین(PT)(rs1799963)، بتا فیبرینوژن(rs1800790) (FGB)و بازدارنده ي فعال كننده پلاسمينوژن1(rs1799889) (PAI-1)در 70 زن با تشخیص کلینیکی میوم رحمی و 70 زن سالم مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها به وسیله نرم افزار (version 19) SPSSو با کمک آنالیز آماری کای دو (2χ) تجزیه و تحلیل شدند.

نتایج: نتایج این مطالعه نشان داد که پلی مورفیسم هایPT، FGB وPAI-1 با افزایش خطر ابتلاء به میومرحمی در جامعه مورد مطالعه ارتباطی ندارند (05/0p>). در این مطالعه نشان داده شد که شیوع میوم رحمی با افزایش سن افزایش می یابد؛ میوم رحمی تا بیش از 40% در بین زنان 50-41 سال رخ می دهد.      

کلید واژه: فاکتور انعقادی، میوم رحمی، ترومبوز، پلی مورفیسم ژنتیکی

نقد و بررسی کاربران

هیچ نقدی هم اکنون وجود ندارد

سبد خرید 0 محصول محصول‌ها (خالی)    

سبد خرید من

هیچ محصولی وجود ندارد

ارسال رایگان! ارسال
0 تومان مجموع

پرداخت مشاهده

خانه

خبرنامه